Klik hier voor mijn droom....

 



















Mijn levensverhaal

Mijn levensverhaal in het kort: In 1969 ben ik in Rijswijk (ZH), als kind van mijn ouders Piet en Tjip. Mijn vader was een zachtaardig en hardwerkend man, en deed alles om te zorgen dat hij en zijn gezin het financiŽel goed hadden. Mijn moeder was een klein pittig vrouwtje, en vanuit haar rol als moeder cijferde zij zich nog wel eens weg omwille van haar kinderen, te weten mijn twee oudere zussen en ik.

De lagere en middelbare school heb ik op mijn gemak doorlopen, ik was zonder er echt mijn best voor te doen altijd de op-een-na beste van de klas. Toen nog onbewust de op-een-na beste, want ik wilde niet te veel opvallen. Ik had namelijk een vrij sterke bril, stotterde af en toe en was daarbij wat verlegen. Dit heeft gemaakt dat ik me in die periode behoorlijk onzeker heb gevoeld. En door niet al te veel op te vallen, wist ik meestal goed buiten schot te blijven van pesterijen etc.  Uiteraard is dat ook wel eens niet gelukt, en dat heeft best wel veel ivvloed op m'n zelfbeeld en daarvanuit ook op m'n gedrag gehad.

Geleidelijk aan werd ik zelfverzekerder (hoe doe je dat eigenlijk, zekerder worden van jezelf?), en zo ging ik vol zelfvertrouwen naar de HTS, waar ik Technische Computerkunde studeerde. Lekker droog, logisch, exact en rationeel. Heerlijk vond ik dat toen, ver weg van emoties en echt contact, want vond ik toen alleen maar lastig! En alles wat ik leerde en deed was tastbaar, zichtbaar en concreet. Ik had er de volledige controle over, en dat had ik toen blijkbaar nodig.

Toen werd het tijd voor mij om te gaan werken en geld te verdienen. Geluksvogel als ik was had ik geen moeite om een baan te vinden, en ook niet om snel goedbetaalde vervolgbanen te vinden (dat ik niet alleen geluk had, maar blijkbaar ook bepaalde capaciteiten had, daar wilde ik toen nog niet zo aan). Geleidelijk aan merkte ik dat status en een hoog inkomen (en later ook controle) steeds minder belangrijk voor me werden, en pas toen werd het spannend: Als dit niet wat belangrijk voor me was, wat was het dan wel? En wat maakte nou dat het zo moeilijk was om daar achter te komen, wat hield me daarin tegen?

Vergelijkbaar ging het op relatiegebied, waar ik uit respect voor de privacy er voor kies om hier verder niets over te vertellen.

Van het ťťn kwam het ander, en na wat lezen, zoeken, praten kwam ik met NLP in aanraking. Met name de P sprak me vanwege mijn technische achtergrond wel aan, en ik dacht zo wel eventjes mijn innerlijke blokkades te gaan wegprogrammeren. Niet dus. NLP bleek te gaan over communicatie. Communicatie met de wereld om je heen, en -minstens net zo belangrijk- communicatie met je binnenwereld, met dat wat er zich in jou afspeelt. Wow, wat ik toen allemaal ontdekte, liet een volledig nieuwe wereld voor me open gaan, en om eerlijk te zijn: Die wereld is nog steeds verder aan het open gaan. Ik besloot de automatisering even te laten voor wat het was en me volledig in NLP te verdiepen en te bekwamen en al mijn nieuwe mogelijkheden te gaan ontdekken. Ik kwam hierdoor in contact met dat wat echt belangrijk voor me is, en dat heeft er onder andere toe geleid dat je nu deze tekst met mijn verhaal zit te lezen.!

Van het een kwam het ander; Via NLP kwam ik in aanraking met Systemisch Werk, waarmee nog dieper liggende patronen dan die met NLP toegankelijk zijn te ontdekken en te veranderen. Systemisch werk omvat onder andere familieopstellingen en organisatieopstellingen, en beide vormen pas ik toe, daar waar nodig. Het is een manier van werken die nog steeds enorm in ontwikkeling en die mij telkens weer nieuwe inzichten geeft.

Enige tijd geleden heb ik het roer omgegooid: Ik heb de automatisering vaarwel gezegd, maar eerst bedankt, want het heeft me enorm veel gebracht. Vervolgens ben ik gaan coachen, opstellingen gaan doen en gaan trainen. En wow! Wat een energie en levensvreugde levert dat me op!

==+==

    NIEUWS   

  28 november 

Workshop
Familie-
Opstellingen

Er is nog plek!
Kijk hier!

 


Schijf je NU in op de Habibio Nieuwsbrief en blijf op de hoogte!